Lekkie i wesołe placuszki pomidorowe
 Hasło na dziś „Witaj lato”. W końcu trzeba sobie jakoś radzić, gdy na dworze pogada taka, że już brzydsza być nie może. Ponuro, szaro, zimno, mokro, wietrznie, do tego deszcz, chlapa, błoto i zero perspektyw na ciepłe promienie słońca. Gdy pogoda taka wita mnie rano, myślę zawsze o dobrym jedzeniu, które rozwesela, pociesza, pozwala oderwać się od jesieni za oknem. Do dań wielce optymistycznych i wesołych w wyglądzie, które krzepią i wprawiają mnie oraz moich gości w dobry nastrój należą proste kotleciki pomidorowe. Uwielbiam je, ubóstwiam, pochłaniam, wspominam i marzę już o następnych. Dosłownie i w przenośni nie mają sobie równych. Kolorowe, tryskające smakiem, rozbudzające aromatem, lekkie, cóż więcej można o nich pisać, trzeba koniecznie ich spróbować, bo jest do czego wracać ;)
O ile latem przygotowuje je z pomidorów gruntowych, które możecie kupić na każdym bazarku i smakują wyśmienicie, o tyle jesienią i zimą klasyczne odmiany się zwyczajnie do tego nie nadają. Są pomarańczowe a nie czerwone, nie mają smaku, zapachu, dosłownie niczego, woda, skóra i jakaś farbka. Ale koktajlowe, malutkie pomidorki, to zupełnie inna klasa. Pachną, smakują i o dziwo przypominają swoje większe siostrzyczki sierpniowe. W sklepach dostaniemy wiele odmian pomidorków małych zwanych koktajlowymi, do wyboru są malinowe, truskawkowe, koktajlowe i małe pomarańczowe. Jest, w czym wybierać. Nie wiem jak wy, ale ja zawsze wącham pomidory, czasami pocieram skórkę, jeżeli pachnie świeżością, czujemy pomidora to warzywo zapowiada się wyśmienicie. Taki pomidorek idealnie nadaje się do przygotowania lekkich placuszków pomidorowych. |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
 |
* 500 g pomidorków koktajlowych
* 250 g mąki
* garść pomidorów suszonych z zalewy
* 1 doniczka z bazylią
* 1 cebulka dymka
* 2 ząbki czosnku
* 1 jajko
* sól
* oliwa do smażenia |
|
| Pomidory przecinamy na pół, przekładamy do miseczki, dodajemy pociętą dymkę, pomidory suszone, bazylię i starty ząbek czosnku. Warzywa lekko ugniatamy, aby puściły sok, dodajemy mąkę, jajko i smażymy małymi porcjami na patelni. Podajemy na ciepło po podgrzaniu w piekarniku, świetnie się podgrzewają. |
|
|
Lubię Olga Smile
Bardzo. bardzo fajne :))Śliczne, apetyczne, kolorowe:-)
piękne są, uwielbiam placuszki:)
Rewelacyjnie wyglądają i na pewno pyszne :)
Ciekawe, ciekawe! Bez wątpienia raj dla kubków smaokwych. :)
Pozdrawiam,
Zay
Bardzo wyśmienite placuszki. Delikatne, aromatyczne. Rzeczywiście, świetne na tę ponurą jesień, choć pomidory już kwaśne. Pozwoliłem sobie podkraść pomysł. Relacja i podziękowania z olinkowaniem tutaj: http://kuchnianagazie.blogspot.com/2009/11/placuszki-pomidorowe.html. Pozdrawiam ciepło.
Mam małe pytanko dotyczace dawnego przepisu na syrop-galaretke pomarańczową(tam niestety nie doczekało sie odpowiedzi, a bardzo bym chciała go zrobic na te Święta) – ile mniej więcej łyżeczek żelatyny dodac, żeby konsystencja nie była zbyt galaretowata, ale też nie tak płynna jak w konfiturach?
Zuzazs – nie zauważyłam komentarza w przepisie na syrop, więc dopiero teraz odpisuję :) w placuszkach. Nie wiem czy pytasz o http://www.smakimprezy.pl/2006/09/05/galaretka-dyniowo-pomaranczowa/ czy http://www.smakimprezy.pl/2007/12/04/konfitura-galaretka-lub-syrop-pomaranczowy-zaleznie-od-konsystencji-ale-pomaranczowa-slodka-i-wielce-aromatyczna/. OK, zauważyłam, chodzi i syrop pomarańczowy. Generalnie można pominąć żelatynę jeżeli będziemy w woreczku gotować wszytskie pestki. Wtedy konsystencja będzie przypominała miód i rewelacyjnie sprawdza się do słodzenia herbaty, ciast czy budyniu. Jeśli wolisz gęściejszy syrop dodaj żelatynę w proporcjonalnej ilości do litrażu masy pomarańczowej w garnku. Z doświadczenia na 1 kg pomarańczy dodałabym czubatą łyżkę żelatyny.
Pozdrawiam serdecznie
Olga Smile
dziękuję, on pobudza wyobraźnię, jest taki adwentowy :)
sprawdziłam przepis!!! są pyszne..dla urozmaicenia smaku podałam z sosem czosnkowym :)
ania_kaczusia – baaardzo się cieszę, że smakowały :) i dziękuję za komentarz :)
Pozdrawiam serdecznie
Olga Smile
Super przepis – szybki, łatwy, nietypowy. Nieco irytowały w plackach skórki, które oddzieliły się z pomidorków koktailowych (niezbyt to miłe dla „kucharza” jak ktoś wygrzebuje coś z dania). Może ktoś ma jakiś patent jak tego uniknąć? Szczerze powiedziawszy nie wyobrażam sobie ściągania skórek z kilkunastu (albo i więcej) pomidorków…
Jacek – smaż placki cieniutkie na dużym gazie w wysokiej temperaturze. Jeżeli gaz będzie mniejszy i spadnie temperatura tłuszczu, wtedy placuszki się „gotują” i oddziela się skórka od pomidora i samo smażenie trwa dłużej. Ja najczęściej placuszki przygotowuję z pomidorków koktajlowych takich podłużnych z czubkiem :) nic się złego z nimi nie dzieje i skórka pozostaje na miejscu :) o ile smażę szybko :)
Pozdrawiam serdecznie
Olga Smile
Dziękuję bardzo za radę. Cóż, nie pozostaje nic innego jak wypróbować ten sposób. Ciekawe co powie żona jak dwa dni z rzędu będzie kosztowała moich kulinarnych eksperymentów :)
Pozdrawiam serdecznie
P.S. Zabawne – dwa dni temu oglądałem film z Meryl Streep – Julie i Julia – o blogu na temat gotowania, a dziś sam biorę udział w czymś podobnym :)
Jacek – mam nadzieję, że tym razem kotleciki wyjdą dokładnie takie, jakich oczekujesz :) a żona będzie przeszczęśliwa, że jej własny mąż przejął pałeczkę w kuchni :)
Pozdrawiam serdecznie
Olga Smile
Witam~
Wczoraj wypróbowałam przepis, placuszki są super, a aromat….Coś wspaniałego. Mam tylko problem z grubością placuszków, bo chyba zrobiłam je za grube i jak się potem okazało, choć pięknie zarumienione, w środku ciasto surowe. No, ale po odpowiednim podgrzaniu w piekarniku było już pysznie i aromatycznie chyba na całym piętrze ;)Niemniej muszę popracować nad formą :D
Dziękuję za przepis :)
Pozdrawiam,
M.
Magudala – oj tak, grubość placków jest ważna :) :) :) Ja nakładam na jeden placek tyle masy aby maksymalnie były 2 warstwy pomidorków. Wtedy usmażą się na zewnątrz i zetną w środku. Najważniejsze, że sobie poradziłaś z piekarnikiem, świetny pomysł, brawo! No i oczywiście cieszę się niezmiernie, że placuszki smakowały!
Pozdrawiam serdecznie
Olga Smile
Placuszki wyglądają przepysznie!
jestem pod wielkim wrażeniem strony oraz przepisów i zamierzam zakupić książkę :)
jeżeli mogłabym coś zasugerować, świetnie byłoby przeczytać przy każdym opisie na jaką, średnio, ilość osób jest dany przepis – zdecydowanie ułatwiłoby to dobieranie proporcji :)
Pozdrawiam serdecznie i życzę wielu sukcesów!
Aneta
Jacek,skórki z pomidora pozbędziesz się jak włożysz je na parę sekund do wrzącej wody. Wcześniej nacinając na krzyż spód pomidora. Praktykuję to od lat,powodzenia:-))
Robiłam te placuszki były pyszne tylko miałam z nimi taki problem że niektóre wyszły bardzo mokre. Może należało odlać ten sok który puścily pomidory?
Zuza – u mnie pomidorki soku nie puściły hmmm następnym razem dodaj troszkę więcej mąki i smaż na dużym gazie w wysokiej temperaturze.
Pozdrawiam serdecznie
Olga Smile